W porównaniu z resztą Starego Kontynentu Polska jest średnio zasobna w wody geotermalne.  Właściwości  tych wód  pozwalają na wykorzystywanie energii cieplnej do celów grzewczych lub leczniczych.

Według specjalistów zasadniczym problemem wykorzystania wód geotermalnych jest nie tyle ich temperatura, lecz ilość. Najpierw należy szukać rejonów zasobnych w wody podziemne, a dopiero potem ustalać, czy mają w miarę wysoką temperaturę.

Pożądana jest temperatura powyżej 40 st. C. W pewnych warunkach można rozważać też pozyskanie energii z wód stosunkowo chłodnych, jak wody kopalniane o temperaturze 13-23 st. C. Jeśli jednak wody jest mało, technologia pozyskania z niej energii może być nieopłacalna, niezależnie od temperatury.

Aby pozyskać wodę termalną wykonuje się jeden lub dwa odwierty. Jeden wystarczy, gdy woda pod odpowiednim ciśnieniem wypływa samoczynnie. Częściej jednak potrzebne są dwa otwory, z których pierwszy wyprowadza ciepłą wodę na powierzchnię, a drugi, w odległości nie mniejszej niż kilometr, odprowadza ją po oddaniu ciepła z powrotem w głąb ziemi. Koszt  wierceń  jest również  transport energii geotermalnej do odbiorcy są kosztowne. Najbardziej opłacalny jest transport energii na odległość do ok. 500 metrów.

Energia z wód geotermalnych może służyć do ogrzewania dużych budynków, a nawet całych dzielnic miasta. Dobre naturalne warunki rozwoju inwestycji geotermalnych mają tylko niektóre regiony Polski, np. część północno-zachodnia, centralna czy południowo-wschodnia.

Inne perspektywiczne rejony to niecka nowotarska, a także aglomeracja górnośląska, Sudety i rejon Karpat.

Zamiast prądu wykorzystają parę wodną